Een klant vertrekt. Wat gebeurt er met zijn batterijpaspoorten?

Zelden verloopt een gesprek met een gemachtigde zonder deze vraag. Als een klant vertrekt, gaan zijn paspoorten dan mee? Moet u iets overdragen? Moet het register het weten?

Het antwoord is duidelijker dan de meesten verwachten. Alles draait om een onderscheid dat de registerregels scherp maken.

Van gemachtigde wisselen is geen overdracht

Een gemachtigde draagt de verplichting op geen enkel moment zelf.

Uitvoeringsverordening (EU) 2026/1778 — vastgesteld op 16 juli 2026, van kracht sinds 6 augustus — staat een geverifieerde marktdeelnemer toe toegangsrechten te delegeren aan derden die namens hem handelen. De verantwoordelijkheid voor wat zij doen blijft bij hem. De tekst laat daarover geen twijfel: machtigt een marktdeelnemer een derde om registratiehandelingen namens hem te verrichten, dan blijft die marktdeelnemer volledig verantwoordelijk.

Gaat een klant dus van de ene gemachtigde naar de andere, dan verandert uitsluitend wie mag handelen. De marktdeelnemer is dezelfde rechtspersoon als de dag ervoor. De paspoorten zijn niet van eigenaar veranderd, omdat de partij die ervoor instaat nooit is verschoven.

In de praktijk: de vertrekkende gemachtigde verliest zijn toegang, de nieuwe krijgt die, en de registervermelding van de verantwoordelijke marktdeelnemer blijft onaangeroerd. Geen overdrachtshandeling, geen melding.

Dat is even zakelijk als juridisch van belang. Een gemachtigde die meent dat de paspoorten van zijn klanten van hem zijn, belooft wat hij niet kan waarmaken. En een klant die vreest dat wisselen zijn naleving in gevaar brengt, blijft zitten waar hij allang weg had moeten zijn.

Wat een overdracht wél in gang zet

Voor het geval de verantwoordelijke partij werkelijk verandert, kent de verordening een eigen bepaling. Zij luidt voluit:

Geregistreerde digitale productpaspoorten kunnen worden overgedragen aan een andere geverifieerde marktdeelnemer of, in voorkomend geval, aan een geverifieerde actor in de waardeketen die de verplichtingen van de vorige actor met betrekking tot die digitale productpaspoorten overneemt met ingang van de voor de overdracht aangegeven datum.

Eén zin. De overwegingen geven de bedoeling: organisatorische wijzigingen — fusie, splitsing, verkoop van de onderneming of een deel daarvan, staking van de activiteiten. Wordt uw onderneming overgenomen, of verkoopt u de productlijn waartoe de paspoorten behoren, dan verhuizen de verplichtingen mee vanaf een datum die u aangeeft.

Daaronder liggen twee voorwaarden. De ontvangende partij moet al geverifieerd zijn: aan een entiteit die de identiteitsverificatie van het register langs de eIDAS-route niet heeft doorlopen, draagt u niets over. En de geverifieerde status is niet blijvend: die loopt tot de elektronische identificatiemiddelen verlopen, en in geen geval langer dan drie jaar.

Het geval waar vrijwel niemand op rekent

Er is een tweede aanleiding, en juist die is nu het weten waard.

Een marktdeelnemer die de identiteitsverificatie niet heeft gehaald, kan zijn geregistreerde paspoorten toch overdragen aan een marktdeelnemer die dat wel heeft. De overwegingen zeggen dat uitdrukkelijk en voegen eraan toe dat het register een rechtmatige eigendomsoverdracht niet mag verhinderen, ongeacht de verificatiestatus van de overdragende partij.

Andersom gelezen: bent u importeur en komt de verificatie niet op tijd rond — een certificaat dat niet overeenkomt met uw inschrijving, een identificatie in het verkeerde formaat, een concernstructuur die niet in het formulier past — dan zit u niet vast. Er bestaat een rechtmatige weg om uw paspoorten onder te brengen bij een partij die ze kan dragen.

Dat is een concreet antwoord op een reëel probleem, en het is beschikbaar vóór februari 2027, niet erna.

Wat de regels niet zeggen

Hier helpt eerlijkheid meer dan stelligheid.

De bepaling staat de overdracht toe. Hoe u er een uitvoert, staat er niet. Geen voorgeschreven velden, geen bewijsvereiste, geen instemmingsmechanisme, geen omschreven gevolg voor de vermelding van de overdragende marktdeelnemer, en geen gepubliceerde interface. De registerhandleiding van 17 juli noemt overdracht met geen woord. Geen enkele API-documentatie van het register beschrijft de handeling.

Wij gaan ervan uit dat dit wordt aangevuld: de bepaling kwam laat in het wetgevingsproces, en dan volgt het detail doorgaans. Maar vandaag is het er niet. Wie u een werkende overdrachtsprocedure in het register aanbiedt, beschrijft dus iets dat niet is gepubliceerd.

Een aanpalend punt voor wie met tweedelevensbatterijen werkt: hergebruik en herbestemming werken anders. De batterijverordening vereist een nieuw batterijpaspoort dat aan het oorspronkelijke is gekoppeld, waarbij de verantwoordelijkheid overgaat op degene die de herbestemde batterij in de handel brengt. Dat is opvolging, geen overdracht — een ander mechanisme.

Wat u vóór februari 2027 doet

Drie dingen, en geen ervan hangt af van de ontbrekende procedure.

Weet bij elk paspoort welke entiteit de marktdeelnemer is — en leg die vast als identiteit, niet als naam in een tekstveld. Houd verificatiestatus en vervaldatum bij, want een verlopen status blokkeert elke nieuwe registratie. En bewaar de stukken die een overdracht zou vergen: het opvolgingsdocument, de ingangsdatum, de aanvaarding door de tegenpartij.

Staan die drie, dan bent u klaar zodra de procedure verschijnt. Staan ze niet, dan redt geen enkele procedure u.

Ons platform rust precies op dat onderscheid: toegang, eigendom en verplichting als drie verschillende zaken, omdat de verordening ze als drie verschillende zaken behandelt. Hoe dat samenhangt, ziet u op /platform.